اما انگار کسی دگر دستی...دستمالی تکان نمی دهد درآن مرداب!!!

آری پیش از اینها شاید...

باید می آمدم اما ...

در خیال امدن بودم اما تو رفتی...

همسایه ها؟...

قورباغه؟....نیلوفر من؟!...مرداب تنهایی ام؟...

صدایی اگر امد...دستمالی اگر به نشان رفاقت ٬ صداقت٬ دوستی!

من هستم!

((...: تازه شدم عضو این وبلاگ...

به من میگن سنجاقک!!!))

                     بچه ها را چه کنیم؟؟

                                     بچه ها می خواهند

                                               بچه ها می رقصند

                                                        بچه ها می خوانند

                                                              این طریقی است که در خاطرشان می ماند

ای فلانی

               دو سه خطی بنویس

                                        در پی قافیه و واژه نباش    

                                                                      سوژه ی امروزی

                                                                                               بگذر از دلسوزی

گفتم بچه

 یاد یه داستان کوتاه افتادم که بی ارتباط با غورباقه هم نیست.. برای خوندنش روی ادامه مطلب کلیک کنید.

میدونم خیلی بچه گانه است. و هزار مرتبه هم شنیدین ولی خیلی هامون فراموشش کردیم.

دیگه حرفی برای گفتن ندارم...

غورباقه